فلزات مورد استفاده برای ریخته گری عمدتاً شامل روی، مس، آلومینیوم، منیزیم، سرب، قلع و آلیاژهای سرب{0}}قلع هستند. در حالی که چدن{2}}دایک نادر است، امکان پذیر است. فلزات ریخته گری قالب تخصصی تر عبارتند از: ZAMAK، آلیاژهای آلومینیوم-و روی، و استانداردهای تعیین شده توسط انجمن صنعت آلومینیوم (AA) برای منیزیم: AA380، AA384، AA386، AA390، و AZ91D.
ویژگی های فلزات مختلف در حین ریخته گری به شرح زیر است:
روی: ساده ترین فلز برای ریخته گری، مقرون به صرفه برای ساخت قطعات کوچک، پوشش آسان، مقاومت فشاری و شکل پذیری بالا، و عمر ریخته گری طولانی است.
آلومینیوم: سبک وزن، پایداری ابعادی بالا برای ساخت قطعات ریخته گری با دیواره{0} پیچیده و نازک، مقاومت در برابر خوردگی قوی، خواص مکانیکی خوب، هدایت حرارتی و الکتریکی بالا، و استحکام بالا حتی در دماهای بالا.
منیزیم: ماشینکاری آسان، نسبت استحکام بالا به وزن-و سبکترین فلز ریختهگری قالب-.
مس: سختی بالا، مقاومت در برابر خوردگی قوی، بهترین خواص مکانیکی در میان فلزات ریختهگری متداول، مقاوم در برابر سایش، و استحکام نزدیک به فولاد.
سرب و قلع: چگالی بالا و دقت ابعادی بسیار بالا، مناسب برای استفاده در اجزای خاص مقاوم در برابر خوردگی-. به دلایل بهداشت عمومی، این آلیاژ را نمی توان در تجهیزات پردازش یا ذخیره سازی مواد غذایی استفاده کرد. از آلیاژهای سرب، قلع و آنتیموان (گاهی حاوی مقدار کمی مس) می توان برای تولید چاپ دستی و مهر زنی داغ استفاده کرد.
حداکثر وزن برای دایکاست با استفاده از آلومینیوم، مس، منیزیم و روی به ترتیب 70 پوند (32 کیلوگرم)، 10 پوند (4.5 کیلوگرم)، 44 پوند (20 کیلوگرم) و 75 پوند (34 کیلوگرم) است.
