قالب های ریخته گری سرمایه گذاری را می توان به دو نوع تقسیم کرد: قالب های جامد و قالب های پوسته ای چند لایه.
پس از اینکه قالب با یک پوشش نسوز پوشانده شد، مواد نسوز دانه ای روی آن پاشیده می شود و سپس خشک و سخت می شود. این فرآیند چندین بار تکرار می شود تا زمانی که پوشش نسوز به ضخامت مورد نیاز برسد و در نتیجه یک پوسته چند لایه روی قالب تشکیل شود. به طور معمول، قبل از ذوب شدن قالب برای مدتی به طور کامل سفت می شود و در نتیجه پوسته چند لایه ایجاد می شود.
برخی از پوستههای چندلایه به پر کردن شن نیاز دارند. دیگران این کار را نمی کنند و می توان مستقیماً پس از شلیک ریخت.
در حین ذوب و ریختن قالب سرمایه گذاری، پوسته تحت فشار مواد قالب مذاب قرار می گیرد که حجم آن در حال افزایش است. در طول شلیک و ریختن، قسمتهای مختلف پوسته تحت انبساط و انقباض ناهموار قرار میگیرند که میتواند منجر به واکنشهای شیمیایی در دمای بالا بین فلز و مواد پوسته شود. بنابراین، پوسته دارای الزامات عملکرد خاصی است، مانند نرخ انبساط و انقباض کم. استحکام مکانیکی بالا، مقاومت در برابر شوک حرارتی، نسوز و پایداری شیمیایی در دماهای بالا؛ و درجه خاصی از نفوذپذیری برای خروج راحت گاز در حین ریختن. اینها همه مربوط به مواد نسوز، چسب ها و فرآیندهای مورد استفاده در ساخت پوسته هستند.
