آهنگری را می توان بر اساس دمای گرمایش قطعات در حین آهنگری به آهنگری داغ، آهنگری گرم و آهنگری سرد طبقه بندی کرد:
- آهنگری داغ: بزرگتر یا مساوی 800 درجه، (بالاتر از دمای تبلور مجدد)، آهنگری حالت داغ قرمز
- فورج گرم: 300 تا 800 درجه، آهنگری نیمه-گرم
- آهنگری سرد: کمتر یا مساوی 200 درجه (کمتر از دمای تبلور مجدد)، بدون حرارت دادن یا آهنگری حرارتی جزئی
مزایا و معایب و کاربرد
آهنگری داغ:
- مزایا: انعطاف پذیری عالی، نیروی شکل دهی کم، قابلیت ساخت قطعات پیچیده بزرگ و از بین بردن عیوب داخلی.
- معایب: دقت کم، سطح ناهموار، مقیاس اکسید بیش از حد و مصرف انرژی بالا.
- موارد استفاده: بیشتر آهنگری ها برای مصارف صنعتی قطعات فورج گرم هستند. آنها به طور گسترده در صنایع از جمله ماشین آلات سنگین، شاسی خودرو، آهنگرهای بزرگ برای نیروی باد و انرژی حرارتی استفاده می شوند.
آهنگری گرم:
- مزایا: دقت/کیفیت سطح نسبت به آهنگری گرم برتری دارد، نیروی شکل دهی کمتر از آهنگری سرد است، و مقیاس اکسیدی کمی وجود دارد یا اصلاً وجود ندارد.
- معایب: کنترل دقیق دما، عمر کوتاه قالب و سازگاری محدود مواد.
- کاربردها: دنده های انتقال خودرو، آستین های دنده سنکرونایزر، شفت های دقیق.
آهنگری سرد:
Advantages: High precision, smooth surface, high material utilization rate (>90٪، افزایش استحکام، حفظ انرژی و حفاظت از محیط زیست.
معایب: قطعات استاندارد مانند پیچ و مهره، قطعات دقیق برای خودروها، قطعات کوچک برای الکترونیک/ابزار.
