ریخته گری گرانشی فرآیندی است که در آن فلز مذاب تحت تأثیر گرانش زمین در قالب ریخته می شود. به آن ریختن گرانشی نیز معروف است. بطور کلی شامل ریخته گری شن و ماسه، ریخته گری قالب فلزی و ریخته گری سرمایه گذاری می شود. در معنای محدودتر، به طور خاص به ریخته گری قالب فلزی اشاره دارد. این فرآیند متعلق به فناوری شکل‌دهی مواد فلزی است و در کنار ریخته‌گری تحت فشار، دو روش اصلی ریخته‌گری در فرآیندهای ریخته‌گری را تشکیل می‌دهد.
ریخته‌گری گرانشی قالب فلزی از قالب‌های فولادی آلیاژی مقاوم در برابر حرارت{0} استفاده می‌کند. قالب باید تا 200-300 درجه (قطعات آلیاژ آلومینیوم) یا 250-350 درجه (قطعات چدن خاکستری) از قبل گرم شود. حفره قالب را با پوششی از پودر اکسید روی و غیره اسپری می کنند و قالب را باز می کنند و 60-10 ثانیه بعد از ریختن قطعه خارج می شود. راندمان تولید بالایی دارد و برای تولید انبوه ریخته گری آلیاژ آلومینیوم و آلیاژ مس مناسب است. این عمدتا در قطعات موتور خودرو (مانند بلوک سیلندر آلومینیومی و سرسیلندر) و در هوافضا، ماشین آلات قدرت و سایر زمینه ها استفاده می شود. ریخته‌گری ضد جاذبه از فشار کم یا فشار تفاضلی برای هدایت فلز مذاب به داخل قالب استفاده می‌کند، در حالی که ریخته‌گری ریزگرانشی از میدان‌های الکترومغناطیسی برای شبیه‌سازی محیط ریزگرانشی برای حذف تفکیک چگالی استفاده می‌کند. هر دو فناوری مشتق هستند. ربات های صنعتی را می توان در خطوط تولید ریخته گری گرانشی ادغام کرد تا فرآیندهایی مانند تنظیم هسته، تمیز کردن قالب و ریختن را انجام دهند و در نتیجه به تولید خودکار دست پیدا کنند.
